Oog om oog, tand om tand

Ik schrik op van fel licht in mijn ogen en kijk versuft om mij heen. Ik ben in een duel beland en sta oog in oog met de vijand. Nog voordat ik goed en wel besef in welke situatie ik terecht ben gekomen, wordt de eerste klap al uitgedeeld. Auw! Even overweeg ik om op te stappen, om de boksring simpelweg uit te klimmen. Ik heb toch immers niet om dit gevecht gevraagd? Maar nog voordat ik tot actie over ga, heb ik de volgende stoot te pakken. AUW! Met een stekende pijn in mijn hoofd overdenk ik de gebeurtenissen van de laatste tijd…

Kanker, dat is wat de huisarts zei. Tumoren binnenin de slokdarm en een beetje aan de buitenkant. Dat is bij elkaar in de buurt en dus goed te behandelen. Helaas ook aangedane plekken op de lever. Hoogstwaarschijnlijk uitzaaiingen, maar dat is pas zeker na een leverpunctie. Genezen kan het niet, maar als de behandeling slaagt is oud worden mogelijk. 

De behandeling zal bestaan uit bestraling en chemotherapie. De duur en de verwachtingen zijn nog onbekend. De goede gezondheid, conditie en positieve instelling van Mies maken het slagingspercentage groter. Op 31 januari krijgt Mies een (blijvende) markering op zijn lichaam, zodat de bestraling heel gericht kan gebeuren.

Strijdlustig door de eerste twee klappen haal ik ook uit. KLABAM! “Steek deze maar in je zak, vuile indringer!”. Direct slaat hij terug. En hard…

Een dag na de leverpunctie -waar Mies zich geweldig goed doorheen heeft geslagen- overheerst het gevoel dat Mies’ keel wordt dichtgeknepen. Eten kan hij niet meer en zelfs water blijft staan en komt vervolgens terug. Mies wordt opgenomen in het ziekenhuis…

KNAL!! Die was onder de gordel.

Het ziekenhuis constateert dat er geen sprake is van uitdroging. De bloeduitslagen zijn goed. Om geen enkel risico te nemen wordt Mies aan het infuus gelegd. Maandag wordt er een onderzoek met een maagslang gedaan, waarbij ook een maagsonde wordt aangelegd. Tijdens dit onderzoek blijkt dat de tumor onveranderd is ten opzichte van enkele weken geleden. Goed nieuws dus.

Met maagsonde, voedingsadviezen en zicht op thuiszorg wordt Mies op dinsdagavond ontslagen uit het ziekenhuis.

Ik recht mijn rug en staar de vijand aan. Gesterkt door de eerste klappen ga ik de strijd aan. Er is teveel om te verliezen. Kom maar op, ik lust je rauw!

 

Afbeelding

Advertenties

Over Annemieke

❤ moeder ❤ natuurvoedingsadviseur ❤ altijd nieuwsgierig ❤ gek op (gezond) eten ❤ wil kinderen beter laten eten ❤ eet het beter ❤
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Oog om oog, tand om tand

  1. Martijn, Meta en Vinz van Voorden zegt:

    Mooi geschreven lieverds! En inderdaad, blijven vechten, jij bent sterker!

  2. Pingback: Kreeft | Mies van Valburg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s