Mies aan het woord

Afgelopen zondag vierden we Maddie haar 62ste verjaardag èn het was precies zes maanden geleden dat Mies de diagnose slokdarmkanker kreeg. Een mooie gelegenheid om samen terug te kijken en Mies zelf het woord te geven op deze website:

Vandaag is het precies een half jaar geleden dat je te horen kreeg dat je ernstig ziek bent. Hoe kijk jij hierop terug?

“Het was een heel moeilijke periode, zeker in het begin, maar ik heb de kanker inmiddels kunnen accepteren. Mijn omgeving me er echt doorheen gesleept. Ik had niet verwacht dat mijn ziekte zoveel impact zou hebben op het leven van de mensen om me heen.

Die ene vrijdagavond (waarop we onder andere Mies’ uitvaart besproken hebben ^AS) was voor mij het keerpunt. Daarna was mijn hoofd leeg en had ik vrede met mijn ziekte. Sindsdien denk ik iedere ochtend als ik mijn ogen open doe ‘zo, die heb ik weer verdiend’. Zoals de dames van de thuiszorg ook zeggen ‘pluk de dag’. Ik geniet van de dingen die ik doe en als ik iets geks doe, moet ik er gewoon een dagje van bijkomen. Zo gek is dat niet toch?”

Wat is jouw mooiste herinnering aan het afgelopen half jaar?

“Het mooiste vond ik de bezoekjes, telefoontjes en kaarten die ik nog steeds dagelijks ontvang. Ik vind het heel uniek dat ik zoveel oprechte aandacht krijg van de mensen om me heen. Het echte hoogtepunt zijn mijn kleinkinderen, dat staat buiten kijf.”

Die mensen zijn volgens mij graag in jouw nabijheid omdat je een mooi mens bent, dat ondanks een verschrikkelijke ziekte in staat is zichzelf te blijven. Hoe lukt het jou om zo positief in het leven te staan?

“Er is wel eens een moment geweest waarop ik niet zo positief was. Toen ik ontdekte dat ik geen stoelen meer van de zolder naar beneden kon sjouwen ben ik heel boos geworden. Maddie was daar de dupe van, terwijl zij er niks aan kon doen. Daar heb ik wel spijt van. Gelukkig hebben we daar achteraf over gepraat, zoals we eigenlijk overal wel heel goed over kunnen praten. Dat geldt voor ons vieren (Mies, Maddie, Patrick en Annemieke ^AS) ook. Daar ben ik heel blij mee!”

Was dat moment het dieptepunt van het afgelopen half jaar?

“Ja, dat met die stoelen en het moment dat ik in het ziekenhuis lag en wist dat de muur wit was, maar ik hem alleen maar zwart zag. Op dat ogenblik besloot ik dat ik zo niet verder wilde. Ik heb toen besloten om te stoppen met de chemo. Ik werd er alleen maar zieker van terwijl ik wist dat de behandeling alleen een rekmiddel was. Dan liever iets korter leven en me beter voelen. Dat ik dood ga, staat als een paal boven water. Daar ben ik overigens helemaal niet bang voor.”

Waarvan lig je ’s nachts wakker?

“Nergens van eigenlijk. Ik slaap heel erg goed. Als ik ’s avonds naar bed ga, dan sta ik wel stil bij de vraag of ik de volgende dag weer wakker zal worden. Als ik ontwaak voelt het als een cadeautje dat ik weer een dag heb gekregen. Het is absoluut niet zo dat ik met de pest in mijn lijf rondloop en de hele nacht lig te piekeren ‘ojee, misschien word ik wel niet meer wakker’.

In de beginperiode werd ik geleefd door mijn ziekte. De vele ziekenhuisbezoekjes, maar ook de spontane aanloop en telefoontjes eisten zijn tol. Iedere keer hetzelfde verhaal vertellen kostte energie. Op het moment dat we besloten om mijn ziekteverloop op deze Internetpagina te zetten werd het rustiger. De mensen bellen nog wel, maar meer verspreid over de dag of week. Daardoor hebben Maddie en ik een stuk controle terug over ons leven. Ik vind dat Maddie het sowieso fantastisch goed doet allemaal.”

Ik heb je nu een paar keer iets over wakker worden horen zeggen. Verwacht jij dat je in je slaap zal overlijden?

“De ziekte en te zijner tijd het verlies van mijn maagsonde eisen heel wat van mijn hart. De kans op een hartinfarct is daardoor groter. Ik zou het heel erg vinden voor mijn nabestaanden, maar voor mezelf kan ik me geen gelukkiger dood wensen dan in mijn slaap. Dat spookt wel eens door mijn hoofd ja.

De dokter heeft me verteld dat ik steeds verder af zal takelen. Dat er een moment komt dat ik vooral nog in bed zal liggen en daarna dat mijn bed in de woonkamer wordt gezet. Ik weet dat Maddie daar anders over denkt, maar dat wil ik helemaal niet. Als het zo ver komt dan wil ik naar een hospice toe. Dan kan mijn lieve echtgenote ook net zoveel bij me zijn als ze wil, alleen het verzorgen wordt dan daar gedaan. Ik voel me er niet prettig bij als zij om 1 uur ’s nachts uit bed moet komen om mij te verschonen. Zo afhankelijk wil ik niet van haar zijn.

Gelukkig is dat nog niet aan de orde. Zolang de maagsonde werkt gaat het goed en hoe dat over een paar weken zal zijn, zien we dan wel. Eigenlijk sta ik daar nauwelijks bij stil. Dat zie ik 30 juli wel, dan heb ik weer een afspraak in het ziekenhuis.”

Heeft de kanker jouw kijk op het leven veranderd?

“De kanker heeft sowieso mijn leven veranderd. Ik had nooit verwacht dat ik deze ziekte zou krijgen. Het is frustrerend om onze toekomstplannen niet uit te kunnen voeren. We hadden bijvoorbeeld graag nog een keer op vakantie gegaan. De ziekte heeft mij in de beginperiode daardoor erg veel pijn gedaan. En later nogmaals toen we hoorden dat de behandeling niet was aangeslagen. Die klap kwam nog harder aan dan toen de diagnose gesteld werd. Het was alsof de poten onder mijn stoel uit werden gezaagd. Toen moest ik wel heel vaak slikken.”

Als je nog een laatste wens mocht doen, wat zou dat dan zijn?

“Toevalligerwijs hoorde ik gisteren op radio of tv iets over een speciale kliniek in Amerika. Daar zijn ze al verder met de onderzoeken dan hier. De mensen komen daar kankervrij vandaan! Helaas heb je daarvoor een heleboel geld nodig. Ik zou wel graag een loterij winnen zodat ik voldoende vermogen heb om die behandeling te ondergaan.”

Afbeelding

 

De cursief gedrukte tekst zijn een deel van de vragen die ik heb gesteld tijdens dit interview. De antwoorden heb ik zoveel mogelijk in de woorden van Mies opgeschreven. Liefs van Annemieke (oftewel ^AS)

Advertenties

Over Annemieke

❤ moeder ❤ natuurvoedingsadviseur ❤ altijd nieuwsgierig ❤ gek op (gezond) eten ❤ wil kinderen beter laten eten ❤ eet het beter ❤
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Mies aan het woord

  1. Ditsy van Arkel zegt:

    Hallo Mies en Maddy en overige familieleden.

    Ik wens jullie heel veel sterkte toe voor de komende tijd.
    En Mies ik vind je een kanjer van een man om dit allemaal op te schrijven.
    Zeker zijn wij er allemaal voor jullie. Om jullie te ondersteunen bij deze rot ziekte.
    Geniet nog allemaal van de dingen die jullie samen of gezin willen doen.
    Ik leef heel erg met jullie mee. Ik kom weer gauw bij je kijken.

  2. Roelie zegt:

    Wat ontzettend mooi geschreven weer……en Ome Mies wat bent U dapper.
    Wel fijn dat U zich wat beterder voelt zonder chemo,haal het beste er nog uit en probeer te genieten van elke dag met elkaar!!!
    Roelie

  3. Wat een prachtig emotioneel stuk! Wat een ‘mooie’ vragen heb je gesteld Annemiek! Wat is Mies sterk zeg! #Respect
    Ik wens jullie nog heeeeel veel mooie momenten toe! ❤

  4. Pingback: Samen sterk | Mies van Valburg

  5. Pingback: Fotopresentatie Mies | Mies van Valburg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s