Een goede voorbereiding…

… is het halve werk

De nieuwe fase die Mies is ingegaan, vraagt om nieuwe stappen. We hebben vanmiddag een gesprek met de uitvaartondernemer gehad. Ik heb dit gesprek achteraf niet met mijn schoonouders en met mijn geliefde kunnen evalueren, omdat ik de kinderen op ging halen, maar mijn indruk is dat het een prettig overleg was zonder verrassingen.

Ik zal niet ontkennen dat het confronterend is om over “de dood” te praten alsof “hij” zich verstopt achter de voordeur. Tegelijkertijd vind ik het prettig om de uitvaart met zijn allen te kunnen regelen. Dat dit gesprek zo kort na het overlijden van de vader van Maddie heeft plaatsgevonden is toeval, maar maakt het niet makkelijker.

Ik heb geen idee of er etiquette bestaat rondom het regelen van de uitvaart, zoals dat bij de geboorte van een kindje wel het geval is. In Nederland houden we dan vaak de naam, het kaartje en soms het geslacht angstvallig geheim totdat het kleine wonder het levenslicht ziet. Gelden er rondom een afscheid vergelijkbare regels? Voor de zekerheid geef ik hier alleen een korte samenvatting van ons gesprek:

Mies heeft de wens om gecremeerd te worden. Hij wil graag dat mensen hem herinneren zoals hij nu is en is geweest. Zijn motto is “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”. Geen overdreven, opgedirkte bende dus, maar een oprecht samenzijn met de familie, vrienden, kennissen en andere belangstellenden. We hebben gesproken over wel of niet opbaren, de inhoud van de kaart en het verstrooien van de as. De muziekkeuze is vastgelegd en we willen wat mooie foto’s verzamelen.

De uitvaartondernemer was onder de indruk van onze voorbereiding. Dat wat wij “die ene bijzondere vrijdagavond in het ziekenhuis” op papier hebben gezet, dekte bijna de volledige lading. Het geeft een goed gevoel dat het voorwerk geslaagd is, dit biedt rust om verder te genieten.

****

Alice van de thuiszorg is terug van vakantie, dus Mies is blij als ze de slang van de maagsonde weer goed kan leggen. Daar ondervindt hij op dit moment namelijk hinder van. Mies heeft verder weinig pijn; de morfinepleisters werken goed. Zijn energie is beperkt. Daarom ook het verzoek aan al die ontzettend lieve, fijne mensen die hem met een bezoekje willen vereren: willen jullie vooraf bellen?

Afbeelding

Advertenties

Over Annemieke

❤ moeder ❤ natuurvoedingsadviseur ❤ altijd nieuwsgierig ❤ gek op (gezond) eten ❤ wil kinderen beter laten eten ❤ eet het beter ❤
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een goede voorbereiding…

  1. Monique zegt:

    Wat mooi en goed weer geschreven… Zelfs over zoiets moeilijks schrijf je zo “luchtig” ook al is dat niet helemaal het juiste woord…. Het is gewoon heel puur geschreven. Ik wens jullie heel veel sterkte en geniet van de momenten samen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s