K-tijd of kwali-tijd?

Vandaag is het 20 januari. Er zijn exact twee maanden verstreken sinds het overlijden van Mies. Morgen is het precies één jaar geleden dat de huisarts bij Mies en Maddie thuis kwam om ze te informeren over die verschrikkelijke K-ziekte. Het was een jaar waarin we beseften hoe breekbaar geluk is.

De diagnose “slokdarmkanker” werd gevolgd door een uitzichtloos doolhof van onderzoeken, behandelingen en plotselinge ziekenhuisopnames. Een maagsonde om Mies te voorzien van noodzakelijke voeding, dozen vol medicijnen en daarna medicatie om bijwerkingen te bestrijden. Haaruitval, de hik, ruwe handen en de strijd met de weegschaal. Hoop en droefheid wisselden elkaar af. Het was een jaar waarin we beseften hoe kostbaar gezondheid is. 

Gelukkig was dit jaar ook doorspekt met mooie, dankbare momenten. We beleefden het intens, alsof iedere dag de laatste kon zijn. We hebben gepraat en elkaar vastgehouden, gelachen en gehuild. De ziekte van Mies maakte een hoop los in onze omgeving. Ontelbaar veel mensen leefden met ons mee, lieten ons hun liefde voelen en kwamen zelf tot nieuwe inzichten. Mies wist ons te inspireren met zijn “pluk de dag, doe gewoon waar je zelf zin in hebt”. Het was een jaar waarin we beseften hoe dankbaar liefde kan zijn.

Na tien maanden vol zorgen, kwam het overlijden van Mies misschien niet als een verrassing, maar toch nog plotseling. In zijn laatste levensdagen nam hij met zachte woorden of een vederlichte aanraking afscheid van zijn dierbaren. De pijn blies zijn laatste sprankje hoop weg. Mies liet het leven los en vloog weg als een vlinder, ons achterlatend met een ontzield lichaam en een hart vol herinneringen. De uitvaart werd door Mies zelf geregisseerd, van minuut tot minuut had hij bepaald wat er zou gebeuren. In zijn ziekte waren keuzes niet van toepassing, maar op het moment dat het kon, nam hij de controle weer terug. Het was een jaar waarin we beseften hoe belangrijk afscheid is.

De afgelopen twee maanden zijn voor een deel aan ons voorbij gegaan. Het leven ging door op de automatische piloot. Familie, vrienden, werk en het huishouden werden opgepakt als vanouds. Alleen diep van binnen leek er iets veranderd. Ik praat en lach en luister, maar weet soms niet waarom. Er zijn dagen dat ik niet meer weet hoe ik op mijn werk ben gekomen. Mijn hoofd is blijven hangen in de wolken, maar mijn voeten zijn steenkoud. Vooral het kloppen van mijn hart doet me beseffen dat de tijd doortikt. Het was een jaar waarin we beseften hoe weinig grip we hebben op de tijd.

Lieve mensen, dit is de laatste keer dat ik op deze website voor en over mijn geweldige schoonvader zal schrijven. We willen jullie hartelijk bedanken voor het medeleven, de opbeurende woorden, de positieve energie, de brede schouders en de zakdoeken. We hebben erg veel steun aan jullie gehad. Mede dankzij jullie werd deze K-tijd absoluut kwali-tijd! Dankjewel.

*******

Speciaal voor Mies – en alle mensen die nu en in de toekomst strijden tegen kanker – zouden wij een bijdrage willen leveren om de genezingskans van (kinder) kanker te vergroten. Mies wilde dit graag bewerkstelligen door zijn verhaal uit te brengen in boekvorm, dit te verkopen en de opbrengsten voor een groot deel aan KiKa te doneren. Ben of ken je een uitgever? Neem dan contact met mij op. Ook als je de link naar deze website wilt delen om zo een grotere doelgroep te bereiken, zullen we jou heel dankbaar zijn!

Regenboogbrug

Advertenties

Over Annemieke

❤ moeder ❤ natuurvoedingsadviseur ❤ altijd nieuwsgierig ❤ gek op (gezond) eten ❤ wil kinderen beter laten eten ❤ eet het beter ❤
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op K-tijd of kwali-tijd?

  1. Martijn, Meta en Vinz zegt:

    Lieve tante Maddy, Patrick, Annemieke, Thygo en Ravi. Niet alleen ome Mies heeft een hele moedige strijd gestreden, ook jullie zijn tot de laatste minuut aan het vechten en ontzettend sterk geweest en daar hebben we heel veel respect voor.
    Ome mies heeft zijn uitvaart zelf geregeld, maar jullie hebben ervoor gezorgd dat hij een mooi en waardig afscheid heeft gehad. Annemieke, heel erg bedankt voor alle mooie verhalen die je hebt geschreven. Het was soms heel moeilijk om te lezen, maar het moet nog moeilijker zijn geweest om ze te schrijven. De tijd tikt inderdaad door, maar in ons hart zal hij er altijd zijn.

    Dikke knuffel voor jullie allemaal.

  2. nieskevanderstam zegt:

    Lieve Maddy,Patrick,Annemieke,Thygo en Ravi,
    Wij zijn er nog steeds mee bezig dat Mies er niet meer is,zo onwerkelijk allemaal,
    als ik langs zijn foto loop dan denk ik niet te geloven dat je er niet meer bent,
    en wat zijn jullie sterk geweest en wat hebben jullie gevochten,en altijd konden we bij jullie terecht met het bellen, langs komen altijd een luisterend oor en een kopje koffie,
    Lieve maddy wat ben je toch sterk,we zijn er voor jou hoor,wij hebben veel recpect voor jou!
    En Annemieke wat kan jij toch prachtig schrijven,woorden schieten te kort vele dank daarvoor.
    We zullen er voor jullie zijn!
    Veel liefs, nieske en hanfy.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s